Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2026İnteraktif Eğitim Yöntemlerinin Hemşirelik Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Tutumlarına ve Hasta Bakım Planlarına Yansımalarına Etkisi: Niteliksel Bir Çalışma
Terzioglu, Fusun; Yalçın, Suna Uysal; Yüksel, Azzet; Özdemir, Tuğba
Amaç: Farklı eğitim yöntemlerinin hemşirelik öğrencilerinin toplumsal cinsiyet tutumlarına ilişkin görüşlerini ve bu tutumların mesleki uygulamalardaki hasta bakım planlarına yansımalarını belirlemektir. Yöntem: Araştırma, nitel araştırma tasarımı olan fenomenolojik yaklaşım ile “tanımlayıcı fenomenoloji” şeklinde gerçekleştirilmiştir. Örneklem, hemşirelik bölümü birinci ve ikinci sınıf öğrencilerinden oluşmuş; toplumsal cinsiyet dersini alan 20 öğrenci ve bu dersi almayan 15 öğrenci çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırma, Haziran 2022’de yarı yapılandırılmış sorular eşliğinde odak grup görüşmesi yöntemiyle yürütülmüştür. Görüşmeler, ses kayıt cihazıyla kaydedilmiş ve yazılı transkriptler hazırlanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Altı tema belirlenmiştir: “toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin kadın ve erkek üzerine etkisi”, “toplumsal cinsiyet eşitsizliği kaynaklı mitler ve kalıp yargılar”, “toplumsal cinsiyet farklılıklarına ilişkin mesleki tercihler”, “medyada kadın ve erkek olmak”, “sağlık hizmetinde karşılaşılan cinsiyetçi yaklaşımlar”, “toplumsal cinsiyet dersinin algıya etkisi”. Sonuç: Farklı eğitim yöntemleriyle verilen toplumsal cinsiyet dersini alan öğrencilerin, dersi almayanlara göre medyada (reklam, film, dizi, haberler) ve sağlık hizmetlerinde karşılaşılan toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin daha fazla farkına vardıkları ve bu konuda bilinçlendikleri tespit edilmiştir. Ayrıca, dersle edindikleri teorik bilgiyi mesleki uygulamalarına ve hasta bakımına yansıttıkları sonucuna ulaşılmıştır.
- MakaleAçık Erişim2025Cerrahi Sonrası Hızlandırılmış İyileşme Protokolünün Değerlendirilmesinde Kaçış Odası Öğretim Yönteminin Hemşirelik Öğrencilerinin Bilgi ve Motivasyonlarına Etkisi: Kesitsel ve Girişimsel Araştırma
Terzioglu, Fusun; Yüksel, Azzet; Özdemir, Tuğba; Akpolat, Refiye
Amaç: Bu çalışmada, Cerrahi Sonrası Hızlandırılmış İyileşme [Enhanced Recovery After Surgery (ERAS)] protokolünün değerlendirilmesinde “Kaçış Odası” öğretim oyunu yönteminin kullanılmasının hemşirelik öğrencilerinin bilgi ve öğrenme yöntemine yönelik motivasyon düzeylerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: 80 öğrenciye ERAS protokolü içeren teorik eğitim verildikten sonra ertesi gün araştırmaya katılmayı kabul eden 56 öğrenci 11 gruba (1 grup: 5, 1 grup: 6) ayrıldı. Verilen bilgiler doğrultusunda bilmece ve ipuçlarına dayalı bir oyun oynadılar. Öğrencilerin teorik bilgi düzeyi ve oyunlarla öğrenmeye yönelik ERAS protokolünün ameliyat öncesi aşamasını içeren 10 sorudan oluşan ön test ve son test anketi ve öğrencilerin İşbirlikçi Oyun Öğrenme Stratejilerine Yönelik Motivasyon Ölçeği anketi uygulandı. Çalışma, toplam 2 gün sürdü. Toplanan veriler SPSS 23.0 istatistik programında analiz edildi. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %66,1’inin kız olduğu, yaş ortalamasının 21,95±0,94 yıl olduğu, kaçış odasından kaçma süresinin tüm gruplar için ortalama 5,32±2,02 dk olduğu belirlendi. Öğrencilerin ERAS protokolü kapsamında sorulan sorulara ilişkin son test puan ortalamasının (7,33±1,66) ön test puan ortalamasına (6,82±1,47) kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Öğrencilerin İşbirlikçi Oyun Öğrenme Stratejilerine Yönelik Motivasyon Ölçeği puanları da yüksekti (65,28±9,23, minimum-maksimum: 15-75). Sonuç: Kaçış odası öğrenme yönteminin öğrencilerin edindiği teorik bilgileri artırdığı görülmüştür. Öğrencilerin tamamı daha karmaşık ve daha uzun bir kaçış odası deneyimi yaşamak istediklerini belirtti.
- MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ1Psychometric Properties of the Turkish Version of the Learning Flow in Clinical Simulation Scale
Yüksel, Azzet; Demi˙rel, Nehir; Çulha, Yeliz; Büyükyilmaz, Funda
Background Students must be able to accept the unrealistic aspects of clinical simulations to ensure these simulations are effective learning tools. As the flow during simulation must be measured to determine simulation learning effectiveness, a reliable measurement tool is needed. Purpose This study was carried out to translate the Learning Flow in Clinical Simulation Scale (LFCSS) into Turkish and then to validate it on a sample of nurses in Turkey. Methods A methodological research approach was used, and 135 nursing students with prior experience engaging with clinical simulations were recruited and enrolled as participants. The data were collected using two forms, i.e., the Student Information Form, LFCSS (Turkish version) and The Simulation Effectiveness Tool - Modified. Content validity was evaluated using a content validity index (CVI) based on expert opinions. The correlation between the two forms was calculated using the equivalent (parallel) forms method, and reliability and internal consistency were examined using the Cronbach alpha coefficient and item analysis. The construct validity of the scale was determined using factor analysis with varimax rotation. Results The Cronbach alpha coefficient was.93 for the entire LFCSS, with item-total score correlations ranging between.922 and.745. In terms of equivalent (parallel) forms reliability, a low correlation (r =.389) was found with the Flow Scale in Clinical Simulation and Prebriefing subdimension of the Simulation Effectiveness Tool - Modified, and a moderate correlation (r =.467, r =.584, r =.447) was found with the Learning, Confidence, and Debriefing subdimensions of the same. The factor analysis showed a four-factor structure explaining 74.13% of the total variance, which is similar to the original scale. The Kaiser-Meyer-Olkin value was.890 and the Bartlett's test chi-square value was 1455.35 with a p <.001 significance level. Conclusions The findings indicate the Turkish version of the LFCSS is a reliable and valid tool for assessing level of student/participant flow in clinical simulation.
AtıfScopus1WoS1
İncele - MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ4Game Therapy as an Intervention for Computer Game Addiction and Loneliness among Primary School Students; [İlkokulda Öğrenim Gören Öğrencilere Uygulanan Oyun Terapisinin Bilgisayar Oyunu Bağımlılığı ve Yalnızlığa Etkisi]
Özdemir, Tuğba; Yalçın, Suna Uysal; Yüksel, Azzet
The study aims to examine the effect of game therapy on computer game addiction and loneliness in children attending a primary school in Kocaeli. The study was carried out in a pre-test–post-test quasi-experimental design. Data were collected with a sociodemographic data form, loneliness scale for children, and children’s computer game addiction scales. The intervention group (n = 22) and the control group (n = 23) were determined after the pretest data. The intervention group received game therapy for 6 sessions. Descriptive statistics, Kolmogorov-Smirnov, and Wilcoxon tests were applied in the analyses. The findings were calculated at a 95% confidence interval and a .05 significance level. As a result, it was revealed that children’s computer game addiction (p = .006) and loneliness levels (p = .041) decreased statistically significantly after game therapy. It can be said that implementing more game therapy interventions, especially for primary school children, will have a positive effect on children’s computer game addiction and loneliness levels.
- Derleme MakaleAçık Erişim2024Hemşirelik Öğrencilerinde Psikomotor Becerilerin Geliştirilmesinde Farklı Öğretim Yöntemlerinin Etkisi
Terzioglu, Fusun; Yüksel, Azzet; Demirel, Nehir
Hemşirelik eğitiminin büyük bir kısmını oluşturan uygulamalı eğitiminin etkin bir şekilde yapılmasını engelleyen birçok sorun sebebiyle hemşirelik eğitiminde farklı öğretim yöntemlerinin kullanılması kaçınılmaz hâle gelmiştir. Bu yöntemler içerisinde, yüksek gerçekli simülasyon, video destekli eğitim, senaryo temelli öğrenme, bilgisayar destekli oyunlar, sanal gerçeklik uygulamaları, öğrencilerin gerçek yaşam durumlarını deneyimledikleri gerçekçi bir öğrenme ortamı sağlayarak öğrencilerin hem bilişsel hem de psikomotor becerilerinin geliştirilmesinde aktif olarak kullanılmaktadır. Yüksek gerçekli simülasyon uygulamaları hemşirelik öğrencilerinin; klinik yeterliliklerini, öz güvenini, eleştirel düşünme becerisini, iletişim becerisini ve bilgi düzeyini artırıp, öğrencilerin kaygısını azaltarak, klinik karar verme sürecini olumlu etkilediği görülmektedir. Yüksek gerçekli simülasyon kapsamında yer alan standardize hasta uygulamalarının da senaryodaki duyguyu daha gerçekçi yansıtmaya olanak sağladığı belirtilmektedir. Video destekli eğitimin hemşirelik öğrencilerinde psikomotor becerileri geliştirdiği ancak dokunma hissinin eksik kaldığı belirtilmektedir. Senaryo temelli öğrenme ile öğrencilere bir problem üzerinde çözüm yolları bulabilmeleri ve edinmiş oldukları bilgi birikimlerini kullanarak problemi çözmeleri beklenir. Birçok araştırmacı senaryo temelli öğrenmenin temel olarak öğrencilerin analitik, entelektüel, problem çözme, iletişim ve takım çalışması becerilerini içeren yetenek ve becerilerinin geliştirilmesine yardım ettiğini belirtmektedir. Bilgisayar destekli oyunlar hemşirelik eğitiminde, oyunların kullanımı öğrencilere gerçekçi ve güvenli bir ortamda klinik akıl yürütme ve karar verme fırsatını sunmaktadır. Sanal gerçeklik uygulamaları nesnelerin sanal dünya ile bütünleştirilmesidir. Pek çok eğitimcinin ilgi odağı hâline gelen sanal gerçeklik teknolojisi, gerçeğe çok yakın bir eğitim ortamı oluşturarak öğrencinin klinik ortam öncesi beceri yeterliliğini artırmaktadır. Sonuç olarak, psikomotor becerilerin geliştirilmesi amacıyla kullanılan farklı öğretim yöntemlerinin hemşirelik eğitimine olumlu katkısı olduğu ve yöntemlerin öğrenim amaçları ve çıktıları doğrultusunda şekillendirilmesinin önemli olduğu görülmektedir
AtıfOpenAlex5TR Dizin1
İncele